Μια νέα ζωγράφος που μετράει ηδη πέντε ατομικές και επιτυχημένες εκθέσεις στο ενεργητικό της και συμμετοχή σε πολλές ομαδικές .Η Μαριάννα Κατσουλίδη γεννήθηκε στην Αθήνα το 1979, και αποφοίτησε από την Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας με πτυχίο στη Ζωγραφική και βαθμόΆριστα από το εργαστήριο του Τρ.Πατρασκίδη.
Εχει προταθεί για υποτροφία κατα την διάρκεια των σπουδων της, και εχει φοιτήσει στο 2ετές Μεταπτυχιακό πρόγραμμα Εικαστικών Τεχνών,Μ.Ε.Τ της Α.Σ.Κ.Τ με καθηγητή τον Α.Χριστάκη.Την συναντήσαμε στο ατελιές της οπου μας μιλησε για την τελευταία της δουλειά και για το πόσο αισιόδοξη ειναι η ιδια.
 

1.Ποτε ξεκίνησε το προσωπικό σου ταξίδι στην ζωγραφική?
Ζωγράφιζα από μικρή, αλλά όταν στην εφηβεία ήρθε η περίοδος που έπρεπε να αποφασίσω με τι θα ασχοληθώ, συνειδητοποίησα ότι εγώ ήμουν φτιαγμένη για τη ζωγραφική, ότι δεν θα μπορούσα να κάνω κάτι άλλο. Η απόφαση αυτή με οδήγησε στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών και στα πρώτα μου επαγγελματικά βήματα μετά την ολοκλήρωση του πρώτου μου πτυχίου, το 2005. 
2.Ο κόσμος παρακολουθεί τις εκθέσεις καλλιτεχνών της δικης σου γενιάς.Πιστευεις οτι υπάρχει ενα καλύτερο μέλλον για τους εικαστικους και τους ανθρώπους της τεχνης, στην Ελλάδα ?Εισαι αισιοδοξη?
Αρχικά, χαίρομαι που βλέπω να γίνονται καινούρια πράγματα στην Ελλάδα από την νέα γενιά καλλιτεχνών κι ακόμη περισσότερο που ο κόσμος έχει την διάθεση να τα παρακολουθεί. Δεν γίνεται να παραβλέψει κανείς το γεγονός ότι η γενική κατάσταση είναι δύσκολη, αλλά το ότι υπάρχουν άτομα που επιμένουν να προσπαθούν και να δημιουργούν μου επιτρέπει να είμαι αισιόδοξη και επιβεβαίωνει την επιλογή μου να ζω και να δημιουργώ στην Ελλάδα. Πιστεύω ότι διανύουμε μία περίοδο αλλαγών σε όλα τα επίπεδα, η οποία μπορεί να διαρκέσει καιρό, αλλά εν τέλει θα οδηγήσει σε κάτι καλύτερο.

3.Η τελευταια σου ατομικη εκθεση ζωγραφικής στη γκαλερί ΠΕΡΙΤΕΧΝΩΝ της κας Καρτέρη, ειχε εξαιρετικα μεγάλη απήχηση και συζητήθηκε πολύ.Τι σηματοδοτει για σένα  ο τιτλος ''Αθωότητα-Επανεκκίνηση?

Ο τίτλος αυτής της έκθεσης είναι καθαρά συμβολικός. Η παύλα λειτουργεί συνθετικά και αντιθετικά. Επανεκκίνηση κατ’εμέ πρέπει οπωσδήποτε να γίνει και αυτό μπορεί να συμβεί με τους εξής τρόπους: είτε αφήνοντας πίσω μας την αθωότητα ανεπιστρεπτί, είτε επαναπροσδιορίζοντας το νόημά της και διαχωρίζοντάς την οριστικά πλέον από την αφέλεια και την άγνοια. Πρόκειται για μια πολύ συνειδητή επιλογή συμπεριφοράς που βασίζεται σε «καθαρά» κίνητρα. Αισθάνομαι ότι με αυτή την δουλειά κι εγώ κλείνω έναν κύκλο, κάνω μία «επανεκκίνηση» και ξεκινάω την εξερεύνηση ενός καινούριου για μένα εικαστικού πεδίου.

4.Κοιτωντας τη δουλειά σου γενικά, εκτός απο την εγκατάσταση με τίτλο «αποταύτιση» που έκανες το 2008 στο εργοστάσιο της Α.Σ.Κ.Τ. στο πλαίσιο του μεταπτυχιακού σου , σε όλες τις υπόλοιπες δουλειες σου, υπηρχε χρώμα, κατι που απουσιαζε απο την τελευταια σου  εκθεση. Γιατι ασπρο-μαυρο?

Αισθάνθηκα εσωτερικά ότι ήθελα να προχωρήσω σε μία απλοποίηση και σχεδιαστικά, αλλά και χρωματικά. Από εκεί και πέρα, η ίδια η δουλειά με οδήγησε στο να καταλήξω στην επιλογή της συγκεκριμένης παλέτας, η οποία θεωρώ ότι εξέφρασε άρτια αυτό που ήθελα να διοχετεύσω στον καμβά, χωρίς τελικά να «λείψει» το χρώμα. Βέβαια, δεν θεωρώ αυτή την επιλογή δεσμευτική γιατί έχω καταλάβει ότι η κάθε δουλειά με κατευθύνει από μόνη της στον καταλληλότερο δημιουργικό δρόμο.

5.Mε τι κριτηριο επιλεγεις τα θεματα σου?

Τα θέματά μου με επιλέγουν. Αν υπάρχει κάποιο κριτήριο, αυτό είναι κυρίως η εσωτερική κατάσταση στην οποία βρίσκομαι. 

6.Mελετωντας τα εργα σου μου κανει εντυπωση το μεγεθος τους και αυτη η αισθηση του παραμυθιου η οι συσχετισμοι με τα ζωα.τι συμβολιζει αυτη η θεματολογια?

Θεωρώ την σχέση ανθρώπου-ζώου αρχετυπική και χρησιμοποιώ ζώα στην δουλειά μου για να συμβολίσω ποιότητες που για μένα συσχετίζονται με κάθε ζώο που αναπαριστώ. Δεν με ενδιαφέρει να απεικονίσω την πραγματικότητα και να δημιουργήσω ρεαλιστικές εικόνες, αλλά να εκφράσω εσωτερικές καταστάσεις και παρορμήσεις που πιστεύω ότι συνειδητά ή ασυνείδητα τις μοιράζονται όλοι οι άνθρωποι. Έτσι, αν και το θέμα μπορεί να είναι εξαιρετικά απλό, επιτρέπει πολλές αναγνώσεις και νομίζω ότι μπορεί να αποτελέσει το έναυσμα ώστε κάθε θεατής να προσεγγίσει αυτό που θέλω να εκφράσω από την δική του οπτική γωνία και με τη δική του εσωτερική εμπειρία.

 

Σε ευχαριστώ.

-Και εγώ.